|
|
|
geschrieben von:
Cem.Imre
08.03.2006, 17:50 Uhr
|
 | 
|
|
Ciddi istir gurbet, sakaya gelmez
|
|
6202 Aufrufe
Uzaktan toz pembe gorunur
Yasamayan bilmez
Iki yuzlu olduk buralarda biz biraz:
Sokakta bize gelen gecen "Hi, how are you doing?" diyerek selam
verince sasirdik onceleri, nerden taniyor beni bu yahu dedik. Sonra
ne yapmaciklar diye elestirdik, ama Turkiyeye donunce "nedir bu
insanlarin surati,bir merhaba deseler dillerine mi yapisir" demeyi
ihmal etmedik.
Isimlerimizi soylerken katlediyor Amerikalilar diye dem vurduk; Ama ...
senelerdir bir Iowa diyemedik dogru durust; one, van, won a
donduremedik bir turlu dilimizi.
Anam babam, buralar cok medeni, uygarlik baska seymis, diye
telefonlara sarildik onceleri; sonra Gandhi nin "What do you think
of Western civilization?" sorusuna verdigi cevap geldi
aklimiza,oturduk agladik.
Benden gayri dursun Yunanli dedik senelerce; sonra Uzoya Sarildik
raki bulamadigimiz aksamlarda. Burda bize ikinci sinif insan
muamelesi yapiyorlar diye sikayet ettik, sonra aklimiza geride
biraktigimiz, kendi memleketinde 2. hatta 3. sinif muamelesi goren
insanlarimiz geldi,sustuk.
Es dost dugununde "hadi kizim kalk biraz oyna" diyen
annelerimizi "ben mi,hayatta!" diye tersledik; sonra New York
barlarinda masalara cikip gobek attik.
Tuketici haklari super burda dedik; sonra kullandik kullandik Geri
verdik aldiklarimizi..
Turkiyedeyken, caldigi yerden kosarcasina kactik; burada ise
kadehleri kurunca sofraya "koy bir Ibo, bir Muzeyyen abla" dedik,
demekle kalmadik hatta hepsini ezberleyip meze yaptik rakilarimiza.
Amerikalilar kor cahil, dunyadan haberleri yok diye dalga gectik,
ama bize sizler Ermenileri katletmisiniz denince, "yok biz onlari
oldurmedik, onlar goc yolunda olduler" den baska birsey diyemedik.
Saglik sigortasinin pahaliligindan yakindik durmadan,belese
getirmenin yollarini aradik, ama basimiza bir is gelse, 911 I
arayabilmenin, acilden geri cevrilmeyecegimizi bilmenin
rahatligiyla koyduk basimizi yastiga geceleri.
Ingilizceyi sardik dilimize, kinandik aralara serpistirdigimiz
Ingilizce kelime ve deyimler yuzunden; agiz dolusu Turkce kufurler
savurduk futursuzca, sanki bu memleketteki tek Turk bizmisiz gibi,
rezil olduk zaman zaman; agzimiza gozumuze bulastirdik hepsini.
Hepimiz baska umutlarla geldik buralara. Kimimiz dar atti Kendini
okyanusun bu yakasina, kimimiz ayaklarini suruye suruye indi JFK
Havalimanina.
Hep OZLEDIK. Hem de Alex'in Lyonu, Vi'nin Pekini, Kavita'nin
Bombayi ozlediginden bir farkli ozledik nedense.
Kimimiz ince belli bardakta turistik Rize cayinin hasretini cekti,
kimimiz anasinin dizinin, kimimiz Kas'in arnavut kaldirimli
yollarinin.
Kimimiz dondurulmus simit tasidi valizinde, kimimiz dolmalik biber-
burdakiler kafam kadar, doldur doldur bitmiyor diyerekten.
En cok da Istanbulu ozledik. Raki-balik girdi nice geceler
ruyalarimiza. Erie golune, Atlas Okyanusuna, Colarado Nehrine, Meksika Korfezine
donduk yuzumuzu, kapattik gozlerimizi, Kadikoy-Besiktas vapurunda
Bogaz ruzgari yaliyor
suratimizi diye hayal kurduk.
"Deli misin, napcaksin donup, millet kapagi oraya atmaya calisiyor"
azarlariyla anamizin babamizin "kizim yetmedi mi artik?" sitemleri
arasinda bir gidip bir geldik gidip-kalma planlari arasinda.
Can Dundarin dedigi gibi hep ufak bir isik gormek icin baktik
Turkiyeye. Kimimiz gordu, ilk ucaga atladi.. Kimimiz umudunu hepten
kesti.
Benim ise, gene Can Dundarin dedigi gibi, bavullarim hep toplu
duruyor; bu ask burada biter ve ben cekip giderim diyecegim gun
icin.
Yazari Bilinmiyor
|
| |
|
|
| |
|
